Daar sta je dan. De laatste keer in dit
theater, tussen spiegel en publiek, het
ego nog eenmaal gestreeld. Een beetje
rondwaren op een podium, in de spotlights,
op je zelfgecreëerde voetstuk. Gefrommel
in de marge.
Ladder in panty
Oorbel kwijt
Sjaal verloren
Is dat het script?
Hoog in de coulissen klimt een kater,
regisseur van de achtergebleven stilte.
Fluisteringen in het duister, in de
orkestbak wordt gerommeld.
De zaal is leeg.
In: MUGzine 15
Poetry Affairs 