Auteur archief:Poetry Affairs

Creativiteit vraagt om een speeltuin, om scharrelruimte voor vrije gedachten. Knellende deadlines, smart geformuleerde korte termijn doelen, ze nodigen bepaald niet uit om buiten de gebaande kaders te gaan. Organisaties die zelf geen vrije denkruimte creëren, halen de mosterd graag van buiten. Creativiteit op afroep, het opentrekken van een blik kunstenaars met de garantie opMeer lezen over “Scharrelruimte”

Voor je ligt de zee. Het kind dat je was,het mollig lijfje opgetild, je vader met zijnvoeten in het nazomerzand. Je ogen reikenverder dan de horizon. Wat weet je vanverlangens in de golven, de tijd die vloeitis reeds een foto in de verte, een vergeeldevoetnoot bij het heden. Wanneer je terugkomt,elk jaar een andere kust,Meer lezen over “Het is altijd de zee”

We varen de nacht in met een ruimteschip vol donkere gedachten. De jongen ligt naast me in een zacht moment, in goudomrande uren. Het licht verandert ons, we spinnen draad van stro. Hij vertrekt op sokken, laat een spoor van zand dat ik in de verste verte niet kan volgen. Lees verder in MUGzine 23

Ik ben een dichter in het diepst van mijn gedichten, een dj in geheimen en jij ligt op de draaitafel, scalpels en scissors worden geslepen en jij weet niet wat je rustig ligt af te wachten. Savasana. Hosanna. Ik ben een dichter in het diepst van mijn dromen en jij vliegt weg met je vleugelsMeer lezen over “Nog geen dichter”

Met een aan onwaarschijnlijkheid grenzende nieuwsgierigheidMet een aan zekerheid grenzende onwaarschijnijMet een aan onzekerheid grenzende waarsch Met een ontgrenzende grensoplossende grensvervagende normverlagendemet een aan normovervraging grenzende glijdende schaal van kleine kans op onwaarschijnlijke seksbegaf hij zich naar de overkant.

’s Ochtends tussen 8:00 en 8:01, de luiken gaan open. Goud likt aan deranden van de dag, verdrijft de mist van de omliggende velden. Er blinkt iets in deverte. Een zonnestraal valt op de wand van een papieren pakhuis, als smeltendschaafijs. Het licht raakt mijn binnenste oog en verdooft de doffe werkdag waarik naar opMeer lezen over “Ochtend”

Er zijn dagen waarop er niets gebeurt. Dagen dat de lucht niet trilt, dat de man niet gaat, dat er niemand aan de lijn blijft hangen. Zelfs geen peuter met de pruillip aan het prikkeldraad. Het is de afwezigheid van iets. Van licht, van luchtverplaatsing. Het is windluwte.  Je proeft het. Windluwte is een woord waaropMeer lezen over “Luw”

Een huiskamer is geen kantoor, er loopt van allesin en uit het praat en vraagt en praat maar doorde witte was en waarom ben je thuis? een huis is geen kantoor. Een slaapkamer is geen kantoor, gordijnen dichten op 1 oor en liefst een beetje donker huh wat doe jij hier?slapen doe je thuis. Een zolderraam geeft uitzicht, geen gebouwMeer lezen over “Kantoor”

Op m’n scherm verschijnt een melding:ik volg mijn grootste kleine schattenzie hoe ze zich schokje voor schokjedoor een tunnel wurmenhoe ze even stillijken te vallenom op te staan,om door te gaan … stipjes op de horizontot het laatste streepjevan de batterij.