Ik ben een dichter in het diepst van mijn gedichten, een dj in geheimen en jij ligt op de draaitafel, scalpels en scissors worden geslepen en jij weet niet wat je rustig ligt af te wachten. Savasana. Hosanna. Ik ben een dichter in het diepst van mijn dromen en jij vliegt weg met je vleugelsMeer lezen over “Nog geen dichter”
Auteur archief:Poetry Affairs
Dag vogels
dag vogelsin het omgewaaide bosdag dwaasgier op de drempeldie de morgen niet haalt Eindelijk, de gierzwaluwen zijn terug, die uitgelaten buitelendelentebodes. Ze brengen melodie in de dagen, schilderen lichtbanen in het diepen donkerste blauw. Ze koersen op hun eigen kompas. Vlieg! Ook zonder vastegrond. Een landing zonder voeten is geen landing. Eerder verschenen in: MUGzine22
Vrij onwaarschijnlijk
Met een aan onwaarschijnlijkheid grenzende nieuwsgierigheidMet een aan zekerheid grenzende onwaarschijnijMet een aan onzekerheid grenzende waarsch Met een ontgrenzende grensoplossende grensvervagende normverlagendemet een aan normovervraging grenzende glijdende schaal van kleine kans op onwaarschijnlijke seksbegaf hij zich naar de overkant.
Ochtend
’s Ochtends tussen 8:00 en 8:01, de luiken gaan open. Goud likt aan deranden van de dag, verdrijft de mist van de omliggende velden. Er blinkt iets in deverte. Een zonnestraal valt op de wand van een papieren pakhuis, als smeltendschaafijs. Het licht raakt mijn binnenste oog en verdooft de doffe werkdag waarik naar opMeer lezen over “Ochtend”
Luw
Er zijn dagen waarop er niets gebeurt. Dagen dat de lucht niet trilt, dat de man niet gaat, dat er niemand aan de lijn blijft hangen. Zelfs geen peuter met de pruillip aan het prikkeldraad. Het is de afwezigheid van iets. Van licht, van luchtverplaatsing. Het is windluwte. Je proeft het. Windluwte is een woord waaropMeer lezen over “Luw”
Kantoor
Een huiskamer is geen kantoor, er loopt van allesin en uit het praat en vraagt en praat maar doorde witte was en waarom ben je thuis? een huis is geen kantoor. Een slaapkamer is geen kantoor, gordijnen dichten op 1 oor en liefst een beetje donker huh wat doe jij hier?slapen doe je thuis. Een zolderraam geeft uitzicht, geen gebouwMeer lezen over “Kantoor”
Schatvolgen
Op m’n scherm verschijnt een melding:ik volg mijn grootste kleine schattenzie hoe ze zich schokje voor schokjedoor een tunnel wurmenhoe ze even stillijken te vallenom op te staan,om door te gaan … stipjes op de horizontot het laatste streepjevan de batterij.
Restwaarde
Rillend ontwaken in een huis dat niet meer ademt. Lege flessen verzameld in formaties onder de bank, de lijmresten met een keukenmes verwijderd van de trap, nagelaten spijkers op zoek naar contact in een kale muur. Ze werpt een laatste blik in de keukenkastje. Er zijn geen op te vullen leegtes meer, geen uitgestoken handMeer lezen over “Restwaarde”
Elementaire deeltjes
Wie had ooit kunnen bedenken dat moederschap en kwantumfysica twee benaderingen zijn van hetzelfde verschijnsel, van onvoorstelbaar mededeelzame deeltjes die op verkenning gaan, die een boomhut bouwen in je tuin. Wie had kunnen bedenken dat lichtjaren van elkaar verwijderd een deel van jou en een deel van hem voor eeuwig met elkaar verstrengeld zullen zijn,Meer lezen over “Elementaire deeltjes”
Herfstig grijs
De zwart-witte herfst slaat haar bladzijden om. Iedereen praat maar over de toekomst, iemand bereidt een maaltijd en daar achter het gordijn staat zij. In haar hoofd wordt de rauwe stad gebouwd, met naden zo zacht als vette schapenwol. Ze mijmert. Ze mijmert zich een afstand tot het onderaards verdriet. Mijmer. Mij. Ver. Weg…. ’s Ochtends schraapt zeMeer lezen over “Herfstig grijs”
Poetry Affairs 